Herken je dit?

Je denkt aan iets uit het verleden en voor je het weet komt ook dat oude gevoel weer terug. Prettig of onprettig, het kan allebei. Ook al is dat gevoel nu niet precies hetzelfde, toch kan het je beïnvloeden. 

Zo ervaren mensen op hun eigen wijze een verjaardag, de feestdagen en zelfs de zondagavond. De herinneringen bepalen voor een groot deel de beleving van nu en het begint met een gedachte.

Zo is het ook met het zoeken naar een (andere) baan. Na een aantal pogingen heb je dus ook op dat gebied een verleden. Bij een nieuwe poging kan, net als bij andere ervaringen uit het verleden, het gevoel van de afwijzing opkomen. Met dat gevoel zit je dan voor je computer of ben je op een andere manier bezig met het zoeken van een baan. Je moet positief denken, is dan een goedbedoelde raad. Je moet het maar kunnen. Een alternatief is om stil te staan bij de gedachten die hier een rol bij spelen.

Mijn onderzoek

Vanaf 1997 heb ik bij mensen die ik coachte naar hun gedachten gevraagd. Een groot deel mensen uit werksituatie en een deel uit privésituaties. Elke keer de vraag: wat dacht je net of wat dacht je toen. De uitgesproken gedachten schreef ik op een flip-over en zo sprokkelde ik vele honderden gedachten bij elkaar. Wat bleek, is dat wanneer iemand zijn of haar gedachten uitsprak bij een bepaald probleem een ander met een soortgelijk probleem soortgelijke gedachten uitsprak. Zo begint piekeren of malen bijvoorbeeld dikwijls met niet te beantwoorden vragen. Dat is één van de voorbeelden van soorten gedachten die mensen delen.

Dat gegeven geeft een nieuwe mogelijkheid

De vraag was wat er zou gebeuren als mensen die gedachten, die ik de zes kerngedachten heb genoemd, bij zichzelf zouden kunnen herkennen? Even de gedachtestroom stilzetten bij de herkenning van een kerngedachte, bijvoorbeeld bij de vragen. Het bleek dat mensen die daarmee aan de gang gingen meer grip op hun denken en daarmee hun handelen kregen.

Getagd met , ,

Geef een reactie