Het is goed dat we zo verschillend zijn

Mensen die op de grote lijn zijn gericht in één team met mensen die blijven haken op wat niet klopt. Het zal ertoe leiden dat er iets gebeurt dat men in vergaderingen ook tegen kan komen. Ogen die omhoog gaan, zuchten die worden geslaakt.

Hij of zij weer. Waar gaat dit over? Het gaat toch over het hele verhaal? Die heeft altijd wat op te merken.

Hij of zij is dan de verschilzoeker met als behoefte om alles te laten kloppen. Degene die zuchten zijn de mensen die meer op overzicht zijn gericht. Het verstoort het verhaal van degene die op overzicht is gericht. Degene met de behoefte om alles te laten kloppen onderbreekt het verhaal om stil te staan bij iets onbenulligs. ‘Daar gaat het niet om’, zegt degene die op overzicht is gericht. Maar de verschilzoeker denkt: ‘Het klopt toch niet?’

De wet van het evenwicht

Verschilzoekers zijn in elke organisatie hard nodig. Stel je eens voor dat een heel team of een hele afdeling of zelfs een heel bedrijf op overzicht is gericht. Wat je dan krijgt, zijn korte vergaderingen. Ze bespreken de punten op hoofdlijnen en als ze het daarover eens zijn, zijn ze eruit. Om er vervolgens later achter te komen dat ze toch een aantal punten over het hoofd hebben gezien of dat ze met zijn allen de verkeerde kant uit zijn gegaan.
Als echter een heel team of een hele afdeling uit verschilzoekers bestaat, leidt dat tot het tegenovergestelde. Lange vergaderingen, want er is altijd nog wel iets wat niet klopt en echt volkomen eens wordt men het meestal niet. Week in week uit is het ene team zó klaar met een overleg waar het andere team elke keer weer tijd tekort komt.

Eerherstel

Het wordt tijd dat er voor veel verschilzoekers eerherstel komt. Een echte verschilzoeker is namelijk net zo gemotiveerd als iemand die op overzicht is gericht. In de praktijk is het echter maar al te vaak zo dat wanneer je het sneller met iets eens bent, het constructiever lijkt dan wanneer je al snel met ‘iets klopt er niet’ reageert. Verschilzoekers worden nogal eens als verstoorders, vertragers en zelfs als negatief gezien. Zij merken immers eerder op wat er allemaal niet klopt. Daardoor duurt alles weer langer.

Voorbeeld voor de herkenning

Je ben meer op overzicht gericht,  je hebt een verslag gemaakt en vraagt aan iemand anders: ‘Wat vind je ervan?’ Wat je daarmee bedoelt, is eigenlijk: ‘Vind je het een goed verslag?’ of ‘Is het duidelijk?’ Je vraagt een mening. Een echte verschilzoeker kijkt ernaar en het soort reactie is voorspelbaar. ‘Dat moet met een t en niet met een d’ kan een reactie zijn of ‘Die zin loopt niet en die zin kan al helemaal niet.’ Elke keer wanneer iemand die op overeenkomsten is gericht, dit tegenkomt, voelt deze zich op het verkeerde been gezet.
‘Dat komt straks wel’, kan nog een poging zijn, ‘maar wat vind je van het verslag?’ Helaas houd je hier een echte verschilzoeker niet mee tegen. Die gaat toch strepen, vaak tot ergernis van de ander. Vooral als het verslag zo wordt verminkt dat deze zelf amper nog kan lezen wat er staat.

De actie van de verschilzoeker kan van alles oproepen bij degene die op overzicht is gericht en het zijn vooral emoties. Ten eerste dat iemand anders je verbetert, terwijl daar niet om is gevraagd.  Er wordt immers alleen een mening gevraagd. Ten tweede dat de ander geen antwoord geeft op de gestelde vraag. Ten derde omdat het zo met zorg en aandacht opgestelde verslag tot niets wordt gereduceerd. Althans, in de ogen van degene die op overzicht is gericht.

Tegelijkertijd is er dan de invalshoek van de echte verschilzoeker. Die leest en ziet een fout. ‘Dat klopt toch niet?’, roept die fout op. Die blijft ‘haken’. Zelfs als de verschilzoeker daar al even overheen kan stappen en verder kan lezen, kan een paar zinnen verder weer hetzelfde gebeuren. Weer: ‘Dat klopt toch niet?’ De verschilzoeker raakt de draad kwijt. Hij kan niet meer goed volgen waar het over gaat en moet wel verbeteren om door te kunnen gaan. De verschilzoeker begrijpt dat deel van die ander ook niet goed. Als het niet goed is, kun je daar toch niet zomaar overheen stappen?

Samenwerken

Meer gericht zijn op overzicht is een kwaliteit. Want als op zijn minst nog één persoon het overzicht houdt, verzand je niet met zijn allen. Het zijn de mensen die het doel zoeken en in de gaten houden.
Meer gericht op verschillen is een kwaliteit. Want stilstaan bij wat niet goed kan zijn, kan voor het verdere verloop veel voorkomen.

Het zijn de verschillende invalshoeken die men van elkaar niet herkent die de ruis in de samenwerking kan vormen.

Getagd met , , , ,

Geef een reactie