Mensen motiveren, betrekken bij de organisatie, boeien en binden, zich zo veel mogelijk ‘thuis’ laten voelen, gebeurt nu nog op de traditionele manier. Wat goed is voor de een lijkt ook goed voor de ander.

Uit mijn onderzoek naar motivatie is gebleken dat motivatie individueel is bepaald en dat de enige effectieve manier om mensen te motiveren is om rekening te houden met de individuele behoeften en gevoeligheden.

Achter elke functionaris schuilt een mens. Het is dan ook niet de functionaris (competentieniveau) die zichtbaar wordt gemaakt, maar de mens achter de functie (identiteitsniveau).

Dan blijkt dat beloning slechts een deel van de mensen motiveert. Hetzelfde geldt voor carrièremogelijkheden, zekerheid, waardering, etc. Dit gebeurt op organisatieniveau. Het zelfde is terug te vinden op team- en individueel niveau. Een team kan motiverend werken, maar ook het tegendeel kan het geval zijn. Dit is dikwijls te herkennen in de overeenkomsten en verschillen in de motivatiebehoeften.

Stel je bent een willer (heeft behoefte aan een eigen keuze) en je werkt in een team met veel moeters (hebben behoefte aan duidelijkheid). Door onbekendheid met de kenmerken is het ‘thuis’ kunnen voelen dan een lastige opgave. Allemaal mensen die in dat opzicht anders zijn dan jij. Andersom geldt hetzelfde.

De leidinggevende heeft ook eigen behoeften en zal met medewerkers omgaan en aansturen vanuit de eigen behoeften. Hiermee wordt slechts een deel van de medewerkers bereikt. Het andere deel van de medewerkers krijgt dus niet waar zij behoefte aan hebben.

Is de leidinggevende bijvoorbeeld resultaatgericht dan zal de aandacht en waardering eerder naar het resultaat uitgaan. De medewerkers die meer sfeergericht zijn krijgen dan niet waar zij behoefte aan hebben, namelijk aandacht en waardering voor hen als persoon.

Collega’s onderling zoeken eerder aansluiting bij elkaar als voor hen belangrijke behoeften overeenkomen. Twee willers begrijpen elkaar wel, die moeten niets. Er is dan eerder sprake van een verstandhouding.

Een ander voorbeeld. Is de één bijvoorbeeld productgericht en de ander mensgericht, dan kan er al snel verwijdering ontstaan. Men spreekt niet dezelfde taal.

Geef een reactie